Miki Witmond

Dit blog is verplaatst

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Tue, 27 Apr 2010 21:48:00 +0000

Deze blog bevindt zich nu op http://blog.mikiwitmond.nl/.
Je wordt binnen 30 seconden automatisch omgeleid, maar je kunt ook hier klikken.

Als je een abonnement op een feed hebt, kun je dit bijwerken op
http://blog.mikiwitmond.nl/feeds/posts/default.

Sehnsucht

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Mon, 05 Apr 2010 08:46:00 +0000

In de reeks verbeeldingen van de zintuigen nu de visus. Het is een reliëf geworden dat zo dun gesneden is (o,5 mm) dat het niet meer is dan een rimpeling.

Restauratie spiegellijst

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Sun, 18 Oct 2009 09:17:00 +0000

In september heb ik een negentiende-eeuwse spiegellijst van pate gerestaureerd. Een engelenkop ontbrak geheel en op zo'n 25 plaatsen vooral bladwerk. Dit is hersteld, aangevuld, gesneden en gepatineerd.

Expositie in Stadhuis van Utrecht

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Mon, 20 Apr 2009 18:13:00 +0000

Van 7 tot 26 mei heb ik een tentoonstelling in het stadhuis van Utrecht, "Uit één atelier, een overzicht". Er is werk te zien van 1996 tot nu. De nadruk ligt op het houtsnijwerk van de laatste paar jaar. De oudere werken zijn vooral tekeningen en drukwerken. De expositie is toegankelijk tijdens de openingstijden van het stadhuis.

Corvus Corax

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Sun, 13 Apr 2008 10:31:00 +0000

Een raaf bij nacht.Dit esdoornen reliëf van 25 bij 35 cm is slechts 1,5 mm diep.

Lodewijk XIV spiegels

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Sun, 13 Apr 2008 09:36:00 +0000

Voor een Lodewijk XIV stijlkamer in Utrecht bij Huize Molenaar heb ik drie nieuwe damwandspiegels gesneden, elk bijna 3 meter hoog. Na vergulding worden ze geplaatst.

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Wed, 09 Jan 2008 15:39:00 +0000

Vervolg stijlkamer

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Wed, 09 Jan 2008 15:29:00 +0000

De houtsnijder en zijn werk

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Mon, 30 Jul 2007 14:01:00 +0000

Het Koorhek van de Westerkerk in Enkhuizen

In de Wester- of Gommaruskerk in Enkhuizen is een koorhek met voor de Nederlanden uitzonderlijk houtsnijwerk. Het snijwerk is waarschijnlijk in 1542 gereed gekomen en kenmerkt zich door een uitbundige ornamentiek die toch ondergeschikt blijft aan de architectuur.

Het is niet bekend wie de maker is, hoewel Jan Terwen soms als kandidaat genoemd wordt (F. Ewerbeck). Het snijwerk van de panelen, de bovenfriezen en kapitelen is in een volwaardige, vroege renaissancestijl. Het is weelderig, sculpturaal en plastisch en toch ook fijn en teer. Fantasievol wordt eindeloos gevarieerd op een beperkt repertoire van ornamenten. Hoewel symmetrisch in opbouw, is het dit juist nooit op kleinere schaal. De uitvoering is consequent tot in de kleinste details. Het werk is geestig, vol levenslust en lijkt vanzelfsprekend en intuïtief.

Het laten eindigen van de ranken in koppen, de gesteelde bladeren, de halffiguren en reigers en de vrijheid waarmee de strenge Italiaanse renaissance geïnterpreteerd wordt, wijzen op een maker uit de Nederlanden die goed bekend was met de nieuwe stijl (A.Lichtwark).

Een deel van het koorhek is door anderen uitgevoerd en van mindere kwaliteit.

In dit koorhek wordt een ornament gebruikt dat ik niet van ander snijwerk ken. De in de renaissance vaak gebruikte dolfijn, heeft hier geen snuit en is een soort opengesperde muil geworden. Op mijn zoektocht naar sporen of de oorsprong van dit ornament, heb ik in tientallen plaatsen beeldhouw- en snijwerk vergeleken op de oorspronkelijke locaties.

Alle kenmerken van het snijwerk in Enkhuizen zijn terug te vinden in het tochtportaal van de schepenzaal in het stadhuis van Oudenaarde, gemaakt door Pauwel van der Schelde. Het tochtportaal is gemaakt samen met schrijnwerker Pieter de Merlier tussen 1531 en 1534.

In Vlaanderen bruiste het destijds van de activiteit rond deze nog prille renaissance aan het hof van Maria van Hongarije in Mechelen en omliggende steden met kunstenaars als Jan Mone, Jacques Dubroeucq en diverse Italianen.

Beide werken zijn zo nauw verwant dat ik denk dat Pauwel van der Schelde de snijder is van het koorhek in Enkhuizen. In Oudenaarde is het snijwerk iets minder soepel, vrij en verfijnd en zijn de putti iets minder sculpturaal. De overeenkomsten tussen beide werken zijn veel groter: de schaal waarop gewerkt wordt, de behandeling van de bladeren, de speelse putti en hun grote variatie aan houdingen, de vlakvulling, het hele scala van laag tot zeer hoog reliëf, de aandacht voor detail en bovenal de virtuoze snijtechniek. De verschillen zijn goed te verklaren als men bedenkt dat ook een houtsnijder een ontwikkeling doormaakt.

In de archieven van Oudenaerde is niet meer bekend over Pauwel dan de vermelding in rekeningen van het tochtportaal. Archiefstukken van de St. Gommaruskerk in Enkhuizen van vóór 1572 zijn helaas verloren gegaan.

De veel voorkomende dolfijnachtige muilen in Oudenaarde, gangbaar in prenten als van Meester G.J. en de Meester met de Paardenkoppen, zijn in Enkhuizen snuitloos, op één na. Deze muilen doen me eerder denken aan de zaaddoos van de Anthirrhinum Majus, de grote leeuwenbek.
Ik denk dat de muil hier een nieuw ornament is geworden. De leeuwenbek, ook wel kalfssnuyte of orant genoemd, werd volgens 15e en 16e eeuwse kruidenboeken (von Cube, Doedens) veel gebruikt tegen beheksing en tovenarij. Het kruid had vele goede deugden. Zo had de min het altijd bij zich om de bevalling te vergemakkelijken.

Het ornament met deze muil wordt door de snijder in Enkhuizen direct naast de leeuwenkop geplaatst als een beeldrijm en komt ook op het paneel met de minnen prominent voor.

Jammer genoeg heb ik het nog steeds niet bij ander snijwerk terug gevonden.

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Mon, 21 May 2007 17:47:00 +0000

Stijlkamer 2

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Mon, 21 May 2007 17:18:00 +0000

Er zijn weer vier panelen af voor de stijlkamer in Amsterdam. In overleg met de opdrachtgever heb ik er voor gekozen om alle panelen verschillend te maken. Het zijn variaties op hetzelfde thema en ze hebben allemaal hetzelfde bladwerk. Daardoor wordt het straks wel één geheel.

Schouw in Frankrijk

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Tue, 10 Apr 2007 16:59:00 +0000

Ik heb een schouw gemaakt voor in een oude vakwerkboerderij in de Franse Ardennen. Twee forse consoles met een voluut dragen de boezem die versierd is met lijstwerk, twee leeuwenkopconsoles en een fries met ranken en een schelp.

Stijlkamer

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Wed, 14 Feb 2007 18:20:00 +0000

Deze maand begin ik met het maken van een stijlkamer in Amsterdam. Aan de hand van gevonden restanten snijwerk ga ik een hele renaissance-kamer reconstrueren in een pand van rond 1600. Rondom is een lambrizering aangebracht van eikehouten panelen en regelwerk. Hierboven komt een gesneden fries.
Later volgen twee deuromlijstingen en een schouw voor dezelfde kamer. De panelen van de fries zijn 13 cm hoog en sterk variërend in lengte, van 32 cm tot 77 cm. De panelen hebben een rankenreliëf van acanthusblad, verrijkt met putti, satyrs, reigers, leeuwenkoppen, bloemen, vazen en engelen.

Dansende satyr

noreply@blogger.com (Miki Witmond) — Wed, 13 Dec 2006 20:13:00 +0000

Na twee maanden beeldhouwen is het vierluik van de dansende satyr af. Ik heb dit reliëf gemaakt naar aanleiding van een marmeren torso die ik zag in het Skulpturensammlung van het Albertinum in Dresden. De vier gezichtspunten geven de dynamiek van de dans weer. Ik heb het in negatief gesneden om het ongrijpbaar te maken, het is niet het beeld dat je ziet, maar een illusie. Afhankelijk van de lichtinval is soms niet te zien of de satyr in positief of in negatief gesneden is, bijna als een hologram.